سلام!

جناب میرحسین!

تا پیش از انتخابات شناخت چندانی نسبت به شما نداشتم.

نخست وزیر امام

نخست وزیر دفاع مقدس

نخست وزیر دوران ریاست جمهوری رهبر انقلاب

و ...

القابی بود که به شما نسبت می­دادند.

البته تصمیم­گیری برایم چندان مشکل نشد! اگرچه شما را نمی­شناختم، اما اطرافیانتان را که هرگز به طور جدی از ایشان اعلام برائت نکردید خوب می­شناختم.

خاتمی را، تفکراتش را و از همه مهمتر عملکرد دوران ریاست جمهوریش را خوب می­شناختم.

سازمان مجاهدین را هم خوب می­شناختم و حتی از سیر تاریخی آن پیش از انقلاب نیز اطلاع داشتم.

احزاب دولت­ساخته کارگزاران و مشارکت را هم خوب می­شناختم. تفکرات و عملکرد گذشته ایشان در مقابل ملت بزرگ ایران روشن است.

اما شما هیچ­گاه از ایشان به صورت جدی اعلام برائت نکردید، حتی از نهضت آزادی نیز که مغضوب امام بود هم اعلام برائت نکردید. شما که دم از خط امام می­زدید!

اینکه اعضای هسته مرکزی ستاد انتخاباتی من همه مورد تأییدند؛ اینکه هر ایرانی، یک ستاد، حمایت کسی را رد نمی­کنم و ... دوران این حرف­های بی­معنا گذشته است.

من احمق نیستم!

هزینه­های گزاف تبلیغات شما از کجا آمد؟ نگاه من به چند پوستر و بنر تبلیغاتی نیست، برنامه­ریزی تبلیغات و جنگ روانی شما بر عهده چه کسانی بود؟ کمیته صیانت از آراء را چه کسانی تشکیل دادند و اداره می­کردند؟ کلیپ­های تخریبی علیه دولت را چه کسی می­ساخت و در سطح کشور توزیع می­نمود؟ چه کسانی به حمایت از شما به اقصا نقاط کشور سفر می­کردند و در برنامه­های تبلیغاتی شما چه می­گفتند؟ شما ادعا می­کردید وامدار کسی نیستید. همین­ها بودند که برای شما رأی کسب می­کردند، ادعا نکنید که ایشان قرار نبود دولت شما را اداره کنند.

من احمق نیستم!

فیلم تبلیغاتی اول شما را دیدم، چنان شخصیتی متین و با وقار و البته جذاب از شما به نمایش گذاشت که درونم  دچار تردید شدم. چرا که یکی از انتقادات جدیم به احمدی­نژاد، فاصله از بزرگ­منشی مورد انتظار و دافعه بیش از حد نیاز در ایشان بود.

مناظره شما با احمدی­نژاد را دیدم، گرچه از بداخلاقی طرفین دلم به درد آمد، اما مانند بسیاری از مردم تصمیمم را گرفتم.

فیلم تبلیغاتی دوم شما را هم دیدم، مناظره­تان با کروبی – بخوانید تخریب رقیب غایب - را هم تماشا کردم. دیگر اثری از آن متانت، وقار و جذابیت ندیدم.

چه­قدر از زشتی دروغ­گویی دم زدید، چه­قدر بر قانون­گرایی تأکید داشتید، و فریاد «ادب مرد به ز دولت اوست!»

و چه­قدر در همان ایام تبلیغات انتخابات خودتان دروغ گفتید! دروغ به دولت و رقیبتان نسبت دادید، آمارسازی کردید، و شاید این یکی را همان اطرافیانی که از ایشان اعلام برائت نکردید مرتکب شدند و به نام شما تمام شد. چه رأی­هایی که از شما برگشت و چه رأی­هایی که فریب خورد و به نام شما به صندوق ریخته شد.

و طرفداران موج سبز که در خیابان­ها تابلوی «ادب مرد به ز دولت اوست!» به دست گرفته بودند و شعار می­دادند: «هرچی جواد مواده، طرف احمدی­نژاده!»، «یک، دو، سه هفته، احمدی حموم نرفته!» و ...

پیش از انتخابات می­دیدم که پایگاه­های اینترنتی طرفدار شما چه­طور با اعتماد به نفس! نظرسنجی جعل می­کردند که موسوی رئیس جمهور دهم است! حتی رایزنی در مورد شغل آینده احمدی­نژاد هم بازار گرمی داشت! حالا چه­طور خبر عصر جمعه خبرگزاری فارس دلیل بر تقلب در انتخابات است، شما باید بفرمایید. من همه این­ها را می­بینم و می­فهمم!

من احمق نیستم!

خودم در جریان اجرایی انتخابات مشارکت داشتم. مشارکت بی­سابقه مردم را دیدم و مشکل کمبود تعرفه در شعب اخذ رأی را از نزدیک مشاهده کردم و علت آن را فهمیدم.

دستور فرمانداری تهران برای رأی­گیری تا آخرین نفر را شنیدم و فهمیدم که به خاطر باران شدید، برخی از مردم در صف­های طولانی شعب از رأی دادن منصرف شدند.

دیدم که بسیاری از عوامل اجرایی و نظارتی، همان مردمانی هستند که در انتخابات گذشته نیز فعالیت داشته­اند. دیدم که در برخی شعب به نفع برخی از کاندیداها، حتی شما! تبلیغات صورت گرفت و تا جایی که گزارش می­شد برخورد قانونی در پی داشت.

دیدم که در بسیاری از شعب نماینده شما یا ظهر می­آمد یا پیش از اتمام رأی­گیری شعبه را ترک می­کرد. لابد ایشان نگران تقلب در انتخابات نبودند!

این­ها منطقی­ترین دلایل شما برای اثبات تقلب در انتخابات بود! و من هم مانند بیش از 500 هزار نفری که در جریان اجرا و نظارت انتخابات مشارکت داشتند احساس کردم به من توهین می­کنید!

 وقتی ادعا شد که در برخی حوزه­ها آمار شرکت­کنندگان از آمار واجدین شرایط فراتر رفته است می­دانستم که آمار واجدی شرایط در شهرها مربوط به سرشماری سال 1385 است و کسی مردم را نبسته تا از شهری به شهر دیگر نروند!

من همه این­ها را می­فهمم!

و امروز! دیگر برای آن ادعای گزاف قانون­مداری نیز آبرویی باقی نمانده است!

وقتی پرخاش شما در مناظره با احمدی­نژاد به بهانه قانون­گریزی دولت نهم را به یاد می­آورم مشمئز می­شوم و از وقاحت شما در توهین به شعور ملت متعجبم. دیگر شما را به خوبی می­شناسم.

من احمق نیستم!

رهبر انقلاب فرمودند انتخابات برای آن است که تکلیف سر صندوق رأی تعیین شود، نه در کف خیابان!

چه سودایی در سر دارید؟ با تحریک طرفدارانتان که به شما اعتماد کردند و کشاندن ایشان به خیابان­ها چه هدفی را دنبال می­کنید؟

پرواضح است که حساب طرفداران شما از حساب اغتشاش­گران جداست! و البته باز هم پرواضح است که شما و برخی طرفدارانتان زمینه را برای اغتشاش­گران فراهم کرده و می­کنید. مسئولیت خون­هایی که ریخته شد و خساراتی که به اموال اشخاص و بیت­المال وارد آمد بر عهده شماست! چه جوابی در دادگاه عدل الهی دارید؟

چه خوب نشان دادید که صلاحیت ریاست جمهوری اسلامی ایران را ندارید! شما فکر کردید کی هستید؟ لابد رهبر یک جریان بزرگ اجتماعی! زهی خوش­خیالی!

در حالی که تمامی بزرگان انقلاب رویکرد شما را رد می­کنند همچنان می­تازید، دم از اسلام و خط امام می­زنید و ولایت فقیه را هم  پشت سر گذاشتید، روحانیت و بسیجی و سپاهی را در جبهه خود می­دانید درحالی که دل ایشان از شما خون است!

بسم ­الله الرحمن الرحیم

فضای انتخابات در کشور داغ­تر و داغ­تر می­شود و هر روز، دوقطبی بودن جریان انتخابات بیشتر خود را نمایان می­سازد:

«احمدی نژاد» در یک­سو و «نه احمدی­نژاد!» در سوی دیگر.

یک روی سکه:

چند روز پیش یکی از دوستان پایگاه اینترنتی «ستاد من» را معرفی کرد که تبلیغات انتخاباتی میرحسین محتوای آن را تشکیل می­دهد.

ساختار پایگاه و نوآوری در شیوۀ جذب مخاطب و ارائۀ محتوا برایم خیلی جالب بود.

استفادۀ حداکثری از قابلیت­های فضای مجازی، دعوت مخاطب به دنبال­کردن مباحث و حتی تولید محتوای ابتکاری، اتصال آن به رسانه­های فراگیر دیگر مثل موبایل و ...

این آخری را حتما تجربه کرده­اید، اگر هم تجربه نکرده­اید بشتابید که از دستتان می­رود.

کلیپ­های تصویری که حدس می­زنم با فلش طراحی شده­اند، با موضوع نقد عملکرد دولت احمدی­نژاد. محتواها کاملا علمی و خدشه­ناپذیر به نظر می­رسند. همۀ آمارها مستند به گزارشات مرکز آمار ایران و بانک مرکزی هستند و حتی آدرس پایگاه­های اینترنتی مربوطه جهت سهولت بررسی ادعاها نمایش داده می­شود.

از همه مهم­تر هنری­ست که در طراحی خود را نشان می­دهد. غلبۀ تصویر بر چشمان مخاطب و نریشن و موسیقی متن بسیار تأثیرگذار، همه و همه گواه این حقیقت است که این محصول حاصل تلاش آماتورها نیست...

یکی­یکی کلیپ­ها را نگاه می­کنم و افسوس می­خورم. در این روزها همه یکدیگر را به دروغ­پردازی و بازی با آمار و ارقام متهم می­کنند، به حافظه­ام که مراجعه می­کنم خیلی طول نمی­کشد تا یکی از جواب­های حاضر و آماده و گاهی نیم­بند احمدی­نژاد و حامیانش به این آمار و ارقام را به خاطر بیاورم.

دیگر اعصابم خورد شده است، کلیپ نهم را هم با بی­میلی باز می­کنم. کمی که می­گذرد احساس می­کنم که این یکی با بقیه کمی تفاوت دارد...

.

.

.

«تاریخ یهود به سه دورۀ کلی تقسیم می­شود:

دورۀ اول: قبل از هولوکاست

دورۀ دوم: حین هولوکاست

دورۀ سوم: بعد از هولوکاست

هولوکاست اصطلاحاً به فاجعۀ عظیمی گفته می­شود که طی آن شش میلیون نفر از پنج میلیون و چهارصد هزار نفر جمعیت یهودی ساکن در اروپا به طرز فجیعی به ملکوت اعلی پیوستند...»

.

مجموعه طنز ترکیبی «هولوکاست»، با تلاش دو تن از هنرمندان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، «مازیار بیژنی» و «امید مهدی­نژاد» و به همت مؤسسه فرهنگی شهید شهبازی، بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت ایران منتشر شده و هفته­­ی آینده به مناسبت روز قدس رونمایی خواهد شد و در اختیار علاقه­مندان قرار خواهد گرفت.

***

برای تهیه­­ی این اثر به فروشگاه نشر معارف، واقع در چهارراه کالج مراجعه نمایید.

برای خرید عمده با تلفن همراه شماره 09102114643، گروه فرهنگی و هنری کهف که اجرا و توزیع این اثر را بر عهده داشته­اند تماس حاصل نمایید.

ادامه مطلب...

نکته­ای که نباید از آن غفلت کنیم این است که متأسفانه آن مسئله­ی دعا و نماز استسقاء و طلب باران، فرهنگ رسمی ماست که غفلت کرده­ایم.

الآن بحث­های طبیعی و اقلیمی داریم. من این بحث طبیعی و اقلیمی ر ا با دو جمله شرح بدهم که همه­ی شما در این جراید خوانده­اید ...

از نظر اقلیمی ایران در یک منطقه­ای قرار گرفته است که بخش وسیعی از آن کم آب است و بی­آب. هم نزولات آسمانی کم است و هم جوشش چاه و قنات و چشمه کم است.

پس از نظر اقلیمی ایران یک منطقه­ی پر آب نیست. همین مقدار آبی که دارد متأسفانه قبلا برنامه­ریزی دقیق نبوده تا ما به این نتیجه برسیم که آب­ها ذخیره بشود. آن بیان نورانی حضرت امیر(ع) که مرحوم صاحب وسائل نقل کرده، مردمی که آب به اندازه­ی کافی دارند، زمین به اندازه­ی کافی دارند، مع­ذلک نیازمندند که گندم وارد کنند، برنج وارد کنند و مشکلات اقتصادی دارند، این­ها «فابعده الله» که حالا این را ترجمه نکنیم.

اما آن قسمت دیگر، ذات اقدس اله، خدای رازق همه­ی مردم است. فرمود این مردم عائله­ی من هستند. نه­تنها مردم، درخت­ها عائله­ی من هستند، حیوانات عائله­ی من هستند، فرمود تمام مار و عقرب عائله­ی من هستند. ... «وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها»(6 هود) ... فرمود همه­ی این­ها عائله­ی من هستند، من معینم، من متعهدم، باید تأمین کنم و تأمین می­کنم. «وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها»(6 هود)، منتها یک عده سر راه می­گیرند، شما مراقب باشید نگیرند از شما. بنای عالم بر این نیست که لقمه را توی دهان شما بگذارد که ... من تا این اندازه متعهدم. بقیه­اش را شما باید روی دوش زمین سوار بشوید و روزی­تان را بگیرید. «فَامْشُوا فی‏ مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِه‏»(15 ملک). روی دوش زمین سوار شدن مگر کار آسانی­­ست؟ روی کوه رفتن، روی گردنه­ها رفتن ... معدن­ها را شناسایی کردن ... فهم می­خواهد و فهم!

فرمود بروید، من به شما همه چیز دادم. علم می­خواهید به شما می­دهم، فهم می­خواهید به شما می­دهم، منتها شما از من بخواهید.

... بخش­های وسیعی از جریان مریم و مسیح سلام الله علیهما با اعجاز و خرق عادت بود، ولی یک گوشه بالاخره مریم باید دست دراز کند. خدا فرمود از راه غیب مریم مادر می­شود، عیسی به دنیا می­آید، در گهواره حرف می­زند، همه­ی آن معجزات را هم به او می­دهند ... [برای مریم] درخت خشک سرسبز می­شود، پر خرما می­شود. ولی همین درخت خشکی که پر خرما شده، من این شاخه را خم نمی­کنم. به مریم می­گوید «وَ هُزِّی إِلَیْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَیْكِ رُطَباً جَنِیًّا»(25 مریم)، تو هم دستت را دراز کن این شاخه را تکان بده چهارتا خرما بیفتد. همه­اش به عهده­ی غیب نیست. فرمود این اهتزاز، این دست جنباندن، این شاخه تکان دادن، این کار توست.

... ما نه آن راه تحقیق علمی را طی کردیم که سدسازی کنیم، آب را ذخیره کنیم، نه این راه دعا را طی کردیم. این دعا حق است، نماز استسقاء حق است.

فرمود «وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّریقَةِ لَأَسْقَیْناهُمْ ماءً غَدَقا»(16 جن)، فرمود شما اگر کارمندی از کارت، اگر تاجری از تجارتت، اگر رئیسی از ریاستت، با عمر مردم، با وقت مردم، با بیت­المال بازی نکن. اگر دولت و ملت شما مستقیم باشند، من تمام باران­های لازم را به شما می­دهم. مگر بارش باران به وسیله­ی ابر نیست، مگر رهبری ابرها به وسیله­­ی باد نیست، مگر «مرسل الریاح» او نیست. فرمود شما درست باش، من باران را به موقع می­فرستم.

نه اهل نماز استسقائیم، نه اهل دعائیم، نه اهل مناجاتیم. هنوز چیزی نشده برنج را احتکار کردند، هنوز چیزی نشده چایی را احتکار کردند. خیلی به برکت اهل بیت خدا به ما رحم می­کند که ما گرسنه نمی­میریم. این ملت! این وضع!

فرمود شما درست راه بروید، من تأمین می­کنم. از خدا نیکوتر سخنگو کیست؟ از خدا راستگوتر کیست؟ از خدا باوفاتر به عهدش کیست؟ «و مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدیثا»(87 نساء)، «و مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قیلا»(122 نساء)، «وَ مَنْ أَوْفى‏ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّه»‏(111 توبه).

فرمود شما ندزد! من تأمین می­کنم. شما احتکار نکن. این همه که الآن سازمان بازرسی، دستگاه قضایی به ستوه آمده­اند از دست خیانت دولتی­ها و ملتی­ها، همین است دیگر!

یک بیان نورانی حضرت امیر دارند، فرمود اداره کردن شما کار بسیار سختی­ست. رهبر ولو علی ابن ابی­طالب باشد مادامی که مردم و کارگزاران صالح نیستند پنجاه درصد قضیه خراب است و شکست هم درش هست. فرمود آخر من شما را چه­طور اداره کنم؟ فرمود «كُلَّما حِیصَتْ مِنْ جَانِبٍ تَهَتَّكَتْ مِنْ آخَرَ، »(نهج­البلاغه، خطبه 69). فرمود شما مثل لباس کهنه­ای هستید که یک جا را رفوع می­کنم، یک جای دیگر جر! پاره می­شود، آخر این چیست؟!! می­آیم برنج را تأمین بکنم، چایی را احتکار می­کنید. آخر این چه کاریست؟

نگویید رهبر ما خوب است، بله، رهبر ولو علی ابن ابی­طالب باشد مادامی که مردم «علی صراط مستقیم» نباشند شکست حتمی­ست. مگر نبود جریان حضرت امیر. پنجاه درصد قضیه آن است. فرمود آخر من شما را چه­طور اداره بکنم؟ تا می­روم جلوی برنج را بگیرم که احتکار نکنید، چایی را احتکار می­کنید، خوب این چه کاریست؟ ...

***

فایل صوتی سخنرانی را از اینجا دریافت کنید.

جوابیه دکتر زاکانی به دعاوی و توهین­های قاضی مرتضوی را از اینجا دریافت کنید.

بسم الله الرحمن الرحیم

آزادی فکر و عقیده، از واضحات نزد اهل عقل است. این آزادی از اختیار انسان سرچشمه می­گیرد و هر کسی می­تواند هر بینش و عقیده­ای را که بپسندد، برگزیند. خداوند در سوره­ی مبارکه­ی بقره می­فرماید:

لا اِکراهَ فِی الدین

آزادی فکر و عقیده اساسا قابل سلب نیست و نمی­توان کسی را مجبور کرد که به گونه­ای خاص فکر کند یا به چیزی اعتقاد پیدا نماید. گرچه اجبار انسان در عمل و رفتار ممکن است.

البته در این زمینه بحث دیگری تحت عنوان "تبلیغات" یا "امپراتوری رسانه" مطرح می­شود که از مختصات جهان امروز است و پیش از این چندان مطرح نبوده و موضوع بحث این مقاله هم نیست. اگر "تبلیغات" در دنیای امروز را با اغماض، هجمه­ی عده­ای از خواص برای تسخیر تفکرات و اعتقادات عامه­ی مردم، به کمک ابزاری تحت عنوان "رسانه"، تعریف کنیم، از آن­جا که موضوع بحث ما آزادی فکر و عقیده­ی همان اهل عقل و خواص است، پس فعلا به مقوله­ی "تبلیغات" و "رسانه"  کاری نداریم.

 گفته شد که آزادی فکر و عقیده اساسا قابل سلب نیست. البته این اختیار و آزادی نمی­تواند جایگاه حق و باطل را مخدوش کند. یعنی آزادی و اختیار انسان ربطی به حق و باطل ندارد و انسان مختار است که حق را انتخاب کند یا باطل را برگزیند و به تبع آن صواب و عقاب اخروی هم پابرجاست. الحمدلله کسی هم ادعا ندارد که یک عقیده می­تواند هم درست باشد و هم غلط! یا این­که دو اعتقاد متضاد، ممکن است هر دو هم­زمان درست باشند! خداوند تبارک و تعالی در ادامه­ می­فرماید:

قَد تَبیّنَ الرُّشدُ مِنَ الغَیِّ

معیار حق و باطل را به خود نسبت می­دهد، می­فرماید "درست" و "غلط" تبیین شده است. و در جای دیگر می­فرماید:

ِامّا شاکِراً وَ اِمّا کَفوراً

می­خواهید شاکر باشد یا کفران بورزید.

بحث این­جاست که آیا این آزادی فکر و عقیده اصالتی دارد؟ به بیان ساده­تر، آیا هر فکر و عقیده­ای محترم است؟ آیا اینکه در جامعه­ای هر کس بتواند هر تفکر و اعتقادی را برگزیند مبارک است؟ اصلا آیا اختلاف فکر و عقیده افتخار است؟ اشتباه نکنید! مراد این نیست که آزادی فکر و عقیده محدود شود.    

معلوم شد که آزادی فکر و عقیده اساسا قابل سلب نیست و دین مبین اسلام این آزادی را محترم می­شمارد و برای کسی که فکر و عقیده­ای دارد حکم شرعی صادر نمی­کند! البته تا زمانی که وارد حوزه­ی "تبلیغات" یا "تعارض عملی با دین" نشده باشد.

توجه کنید که دین مبین اسلام آزادی فکر و عقیده را محترم می­شمارد نه هر فکر و عقیده­ای را! و این خلط بحث متأسفانه در جامعه­ی ما بسیار رواج پیاد کرده است.

اختلاف، قبل از عرضه­ی آراء و افکار بر قرآن و کتاب آسمانی، اختلاف مقدسی است. یعنی اختلاف نظر بین صاحبان رأی و فکر، اختلاف خوبی است. اما بعد از این­که وحی آسمانی حق و باطل را مشخص کرد و دین الهی اختلاف آن­ها را حل کرد و حق و باطل معلوم شد، اگر کسی اختلاف ایجاد کرد، اختلاف او باطل است.

اختلاف نظر و اختلاف سیلقه و تفکر، طبیعی و لازم است و مایه­ی تضارب آراء و سبب شکوفایی بسیاری از حقایق علمی است. لیکن باید مسائل مورد اختلاف را با میزان دین سنجید و اختلاف را رفع کرد. زیرا دین الهی برای حل اختلاف است و ایجاد اختلاف پس از آن­که اختلاف­ها را حل کرد، امری مذموم است. زیرا حق که رشد است از باطل که غیّ است متمایز گشته است.

خداوند خطاب به رسول اسلام نیز می­فرماید:

وَ ما اَنزَلنا عَلَیکَ الکِتابَ اِلّا لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الّذی اختَلَفوا فیهِ وَ هُدیً وَ رَحمَةً لِّقَومٍ یُؤمِنونَ

ما قرآن را بر تو نفرستادیم مگر برای آن­که آنچه مورد اختلاف مردم است بیان کنی.

نشسته گـرد غـربـت روی قرآن

شده خانه نشین مولای مردان

بــود حـال دل حـیــدر خــدایـــا!

شبیه گیـسوی زینـب پریشـان

***

امیر المؤمنین(ع) حضرت زهرا(س) را به خاک سپرد و با دستان مبارک خویش قبر را پوشاند. تا آن لحظه مشغول کار بود؛ اشتغال به یک کار قهرا تا حدی برای انسان انصراف ایجاد می­کند. کارش تمام شد. گرد و خاک لباس­هایش را تکان داد. تا به این مرحله رسید، همه­ی غم­های دنیا دل حضرت را پر کرد:

فَلَمّا نَفَضَ یَدَهُ مِن تُرابِ القَبر، هاج به الحُزنُ

روی مبارک را به سمت مرقد مطهر پیامبر اکرم(ص) برگرداند و فرمود:

السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّی وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِی جِوَارِكَ وَ السَّرِیعَةِ اللَّحَاقِ بِكَ. قَلَّ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِكَ صَبْرِی وَ رَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِی إِلَّا أَنَّ فِی التَّأَسِّی لِی بِعَظِیمِ فُرْقَتِكَ وَ فَادِحِ مُصِیبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِی مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ وَ فَاضَتْ بَیْنَ نَحْرِی وَ صَدْرِی نَفْسُكَ فَإِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.

فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَةُ أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ یَخْتَارَ اللَّهُ لِی دَارَكَ الَّتِی أَنْتَ بِهَا مُقِیمٌ وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ هَذَا وَ لَمْ یَطُلِ الْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلُ مِنْكَ الذِّكْرُ وَ السَّلَامُ عَلَیْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِینَ.

سلام بر تو اى پیامبر خدا. سلام من و دخترت كه اكنون در كنار تو فرود آمده و چه زود به تو پیوست.

اى رسول خدا! بر مرگ دختر برگزیده­ی تو، صبر و شكیبایى من اندك است و طاقت و توانم از دست رفته. ولى مرا كه اندوه عظیم فراق تو را دیده‏ام و رنج مصیبت تو را چشیده‏ام، جاى شكیبایى­ست.

من خود تو را به دست خود در قبر خواباندم و هنگامى كه سر بر سینه­ی من داشتى، جان به جان آفرین تسلیم نمودى، «انا لله و انا الیه راجعون».

آن ودیعت بازگردانده شد و آن امانت به صاحبش رسید. و اندوه مرا پایانى نیست! همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه كه خداوند براى من نیز سرایى را كه تو در آن جاى گرفته‏اى، اختیار كند.

بزودى دخترت به تو خواهد گفت كه چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم كردند. همه­ی سرگذشت را از او بپرس و خبر احوال ما را از او بخواه. این­ها در زمانى بود كه از مرگ تو دیرى نگذشته بود و تو از یادها نرفته بودى.

بدرود تو را و دخترت را. بدرود كسى كه وداع مى‏كند، نه بدرود كسى كه رنجیده و ملول است. اگر از این­جا باز مى‏گردم نه از روى ملالت است و اگر درنگ مى‏كنم نه به سبب آن است كه به وعده‏اى كه خداوند به صابران داده است بدگمان شده‏ام.